[วันที่ 1/7] ความจริงเรื่องสายตาสั้น: ตาของคุณทำงานยังไง
สวัสดีครับ
ยินดีต้อนรับสู่คู่มือ 7 วัน 7 ตอน เรื่องการเอาสายตากลับมาอยู่ในมือตัวเอง
สิบกว่าปีก่อน ผมใส่แว่น -4.00 (ร้านแว่นบ้านเราจะเรียกว่า “สั้น 400”) แล้วโดนบอกว่าต้องขยับไป -5.00
ผมสายตาสั้นเยอะ ปวดหัวบ่อย ตาล้าตลอด กลางคืนแทบมองไม่เห็น แต่ตอนนี้ผมมองเห็น 20/20 แบบธรรมชาติ ไม่ผ่าตัด ไม่ใส่เลนส์ อาการปวดหัวก็หายไปด้วย กว่าจะมาถึงจุดนี้ผมใช้เวลานานมาก แต่พอเข้าใจว่าสายตาสั้นคืออะไรจริงๆ ผมก็ช่วยคนหลายพันคนให้สายตาดีขึ้นได้ ตอนนี้วิธีนี้ใช้ได้กับเกือบทุกคน
แล้ววิธีนี้จะได้ผลกับคุณไหม? อันนี้ขึ้นอยู่กับคุณร้อยเปอร์เซ็นต์ นี่ไม่ใช่ทางลัด ไม่มียาให้กิน ไม่มีเลนส์วิเศษให้ใส่ ของพวกนั้นแหละที่พาตาคุณมาถึงจุดนี้ตั้งแต่แรก การเอาสายตากลับมาต้องใช้เวลา ต้องอดทน และต้องเรียนรู้
ก่อนอื่น คุณต้องรู้ว่าตาทำงานยังไง พอรู้แล้ว คุณจะค่อยๆ ลดค่าแว่นที่ต้องพึ่งได้อย่างปลอดภัย ลดเวลาหน้าจอ และมองไกลให้มากขึ้น ทั้งหมดนี้เพื่อให้สายตาสั้นค่อยๆ ถอยกลับ
เจ็ดวันนี้มีอะไรบ้าง:
- วันนี้: ความจริงเรื่องสายตาสั้น: ตาของคุณทำงานยังไง
- วันที่ 2: แว่นตา กับวิธีที่มันแอบเปลี่ยนดวงตาคุณ (บางทีก็ถาวร)
- วันที่ 3: สร้างห้องแล็บวัดสายตาเอง (ต้นทุนประมาณสามบาท)
- วันที่ 4: ตัวเลขค่าสายตามีเรื่องลับซ่อนอยู่ (และนี่คือวิธีถอดรหัส)
- วันที่ 5: สิ่งที่แย่ที่สุดที่คุณทำกับตาอยู่ทุกวัน
- วันที่ 6: ทริคเล็กๆ เพื่อสายตาที่ดีขึ้น
- วันที่ 7: ไปต่อยังไง: เลือกเส้นทางของคุณสู่ 20/20
ถ้าคุณอยากให้สายตาสั้นถอยกลับจริงๆ ให้เจ็ดวันนี้เป็นช่วงที่สำคัญที่สุดของดวงตา อ่านให้ครบทุกฉบับ แล้วคุณจะรู้เรื่องตาตัวเองมากกว่าคนในร้านแว่นส่วนใหญ่
อย่าเพิ่งเก็บไว้อ่านทีหลังนะ แค่อีเมลวันละฉบับ ครบเจ็ดวัน สายตาที่ดีขึ้นรออยู่ พร้อมไหมครับ?
แต่ก่อนเริ่ม ขอเกริ่นสักนิด นี่คือโปรเจกต์ทำเองล้วนๆ แนว biohacking ทดลองกับตัวเอง อย่าเพิ่งไปยุ่งกับค่าแว่นจนกว่าจะรู้ว่าตัวเองกำลังทำอะไรอยู่ ผมแจกทั้งหมดนี้ฟรี ซึ่งแปลว่าจะมีคนอ่านไม่จบ ทำไม่ครบ แล้วมาโทษผมตอนผลไม่เป็นอย่างที่หวัง อย่าเป็นคนนั้นนะครับ สัปดาห์แรกยังไม่ต้องเปลี่ยนแว่นอะไรทั้งนั้น
ทำความเข้าใจสายตาสั้น
ก่อนจะทำให้สายตาดีขึ้น คุณต้องรู้ว่าตาทำงานยังไง นี่เป็นทางเดียวที่จะเข้าใจว่าทำไมร้านแว่นถึงขายแว่นหนาขึ้นให้คุณได้ทุกปีแบบหน้าตาเฉย เราต้องแวะเข้าไปในวิทยาศาสตร์นิดหน่อย ทนผมสักแป๊บนะครับ
สายตาสั้นเกิดเป็นสองขั้น ขั้นแรกเรียกว่า “สายตาสั้นเทียม” (pseudomyopia) คือกล้ามเนื้อที่คุมโฟกัสในตาเกร็งค้าง
ในตาคุณมีกล้ามเนื้อวงกลมเล็กๆ ที่คอยบีบและคลายเลนส์ตา เพื่อให้มองชัดทั้งใกล้และไกล ชื่อว่ากล้ามเนื้อซิลิอารี (ciliary) มองไกล กล้ามเนื้อคลาย มองใกล้ กล้ามเนื้อบีบ ยิ่งมองใกล้ ยิ่งบีบแรง
สำหรับเกือบทุกคน สัญญาณแรกของสายตาสั้นก็แค่กล้ามเนื้อตัวนี้เกร็งค้าง จากการจ้องใกล้นานเกินไป มันชั่วคราว กล้ามเนื้อล็อก เลนส์เลยค้างอยู่ในโหมด “มองใกล้” ก็เลยมองไกลไม่ชัด นี่แหละสายตาสั้นเทียม และตรงนี้ยังไม่ต้องใช้แว่นเลย
ไม่ต้องเชื่อผมก็ได้ ลองดูงานวิจัยจาก American Academy of Optometry ปี 1998 ชื่อ “Vision Therapy to Reduce Abnormal Nearwork-Induced Transient Myopia” [ลิงก์]
งานนี้ติดตามอาสาสมัคร 5 คนที่มีอาการสายตาสั้นชั่วคราวจากการมองใกล้ (ANITM) เป็นเวลา 7 ถึง 10 สัปดาห์ระหว่างฝึกสายตา ผลรายงานว่า “หลังการฝึก อาการลดลงชัดเจน ปรับโฟกัสได้ดีขึ้นมาก และผลที่วัดด้วยเครื่องมือก็ดีขึ้นด้วย”
พอรู้แล้วว่าการฝึกสายตาทำได้จริง เราจะทำสองอย่าง:
1. หยุดไม่ให้สายตาสั้นเพิ่มขึ้น
2. ทำให้สายตาสั้นถอยกลับ
ข้อแรกสำคัญ เพราะสายตาสั้นที่มากขึ้นเรื่อยๆ ทำให้เสี่ยงปัญหาจอตาอื่นๆ มากขึ้น แต่นั่นแค่ครึ่งเดียว คุณมาที่นี่ก็เพราะอยากให้สายตาดีขึ้น
เครื่องมือวัดสายตาแบบทำเอง
ทำเครื่องมือวัดสายตาเอียงเอง [ลิงก์] หน้าเดียวกันนั้นยังสอนวิธีวัดระยะเป็นเซนติเมตร แล้วแปลงเป็นค่าไดออปเตอร์ด้วย
และระหว่างที่อยู่ตรงนี้ พิมพ์แผ่นวัดสายตาสักแผ่น [ลิงก์] ติดผนังไว้ แล้วลองดูว่าแว่นที่ใส่อยู่ตอนนี้มองชัดแค่ไหน ลองเล่นกับแสงด้วย เทียบกลางแจ้งกับในห้อง แล้วดูตอนเช้ากับตอนเย็นด้วย คุณจะแปลกใจว่าสายตาเปลี่ยนไปมากแค่ไหนภายในวันเดียว
→ พรุ่งนี้ มาดูกันว่าแว่นทำอะไรกับตาบ้าง แล้วทำไมถึงต้องเปลี่ยนแว่นหนาขึ้นทุกปี
แล้วเจอกันครับ
เจค สไตเนอร์ (Jake Steiner)
—